۱۳ آذر ۱۳۹۱ ه‍.ش.

کارگران همچنان قربانیان نظام سود محور سرمایه داری اند

باز هم حادثه و باز هم کشته شدن خیل عظیم کارگران بابت سود طلبی نظام سرمایه داری

بیش از 120 کارگر و به گفته ی برخی از کارگران، بیش از 200 نفر از کارگرانی که اغلب آنان را زنان تشکیل می دهند، در یک آتش سوزی در بنگلادش کشته شدند. کارگرانی كه از این حادثه جان سالم به در برده‌اند، می‌گویند كه درهای کارگاه در زمان
آتش‌سوزی قفل بود و قربانیان نتوانستند از محل فرار كنند. از طرف دیگر، این ساختمان درب خروج اضطراری نداشت و كارگران در طبقه بالا مانده و راه خروج نداشتند. در زمان آتش‌سوزی بیش از هزار کارگر در ساختمان این کارخانه حضور داشتند. این کارخانه یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان پوشاک در بنگلادش بوده و محصولاتش را به سفارش شرکت‌های غربی بزرگ تولید می‌کرد.
همزمان به گفته مقامات رسمی دوکارگر در انفجار کارگاه رنگ رزی در شهریار کرج کشته و تعدادی زخمی شدند که به گفته شاهدان ارقام واقعی بیش از این است و صدای انفجار آن چنان شدید بوده که تا چند کیلومتر شهرک های اطراف و از جمله شهرک اندیشه شنیده شده است.
حوادث ناشي از عدم اجراي مسايل ايمني روزانه جان صدها كارگر را در ايران و ساير كشورهاي جهان در معرض خطر قرار مي دهد. بسياري از اين حوادث اصلا گزارش نمي شوند، اما طبق همين آمار رسمي و غيرواقعي هم حوادث كار دومين عامل مرگ و مير در ايران بعد از تصادفات است و کشته شدگان حادثه بنگلادش بیش از جنگ اخیر غزه بوده است.
در چنین حوادثی بسياري از كارگران جان خود را از دست مي دهند و تعداد زيادي نيز براي هميشه ناقص العضو و از كارافتاده مي شوند. قوانين حمايتي به خصوص در كشور ما و کشورهایی همانند بنگلادش به هيچ وجه پاسخگوي مشكلاتي نیست كه مصداق بارز جنايت عليه نيروي كار است.
حفاظت از نيروي كار و ايمني جان كارگران وظيفه اي است كه بر دوش مسوولان قرار دارد. اما متاسفانه حرص و آز سرمايه داران و سكوت معني دار مسوولان در اين زمينه هر روز جان انسان هاي شريف و زحمتكشي را مي گيرد كه جرمي جز فروش نيروي كارشان ندارند.
نهادهاي كارگري و نمايندگان آنان بارها هشدار داده اند كه نبايد سودطلبي سرمايه داران سبب به خطر افتادن جان انسان هاي زحمتكش و بي گناه شود. حوادث این چنینی نشان مي دهد كه بي مسووليتي و سودپرستي تا چه اندازه جان انسان ها را به بازي مي گيرد و آينده ي نيروي كار، ‌اين باارزش ترين سرمايه ي جامعه ي انساني را در معرض خطر قرار مي دهد و باز هم اين امر مهم را ثابت مي كند كه تنها ايجاد تشكل هاي مستقل كارگري قدرتمند است كه مي تواند در برابر سود طلبي هاي روز افزون سر مايه دارا ن بايستد و ضامن حفظ ارزش هاي انساني باشد.
سندیکای کارگران شرکت واحد
اتحادیه نیروی کار پروژه ای
سندیکای فلزکار مکانیک
هیات موسس سندیکای کارگران نقاش
كانون مدافعان حقوق كارگر

۲ نظر:

کارگری از عسلویه گفت...

کنترل کیفی لازم نیست
در اول آبان 91، جناب وزیر نفت در بازدیدی که از پروژه های پارس جنوبی(سیراف) به عمل آوردند *. ایشان درجمع مدیران ارشد پتروشیمی فازهای نفتی اعلام نمودند: ما در زمان دفاع مقدس برای 2 متر زمین صد شهید می دادیم. پروژه ها هم باید به همین گونه پیش بروند. صدها شهید کارگر از بدهیم، اشکالی ندارد. کنترل کیفی را توجه نکنید.
تا مسوولان این گونه می اندیشند و عمل می کنند نتیجه ای جز این نباید انتظار داشته باشیم.

ناشناس گفت...

در جبهه ها اگر صدها شهيد داده مي شد بقيه از امكان فراهم شده( آن دو متر جا ) مي توانستند استفاده كنندو به دشمن ضربه بزنند ولي در صنعت عدم رعايت كنترل كيفي صدها كارگر را به كشتن مي دهد و درعين حال چون باعث انهدام پروژه و صدمات تاسيساتي مي گردد توليد و كار متوقف مي شود و براي به خط توليد برگرداندن پروژه 1- هزينه زيادي صرف حذف تاسيسات تخريب شده مي شود ،‌2- بازسازي مجدد زيربنا براي تاسيسات جديد 3- خريد تاسيسات جديد 4- نصب و راه اندازي و در اين ميان زمان زيادي كار توليد متوقف مي شود.