۱۵ خرداد ۱۳۸۹

استثمار کودکان کار توسط بزرگترین شرکت های تجاری دنیا

نویسنده: جکی کوندلا / آدام بورک (نوامبر2008)
برگردان: گیتا صالحی
مهم نیست که ازچه زاویه‌ای به موضوع بنگریم، دنیای امروز با پول و طمع اداره می‌شود و مقدارپول هرکس، مهم‌ترین مسأله برای او است. تجارت‌های بزرگ واردات کالا، امور خارجی و اقتصاد امروز جهان را اداره می‌کنند و مهم نیست در کجای دنیا باشد. شیوه‌ی زندگی طمع‌کارانه و دیدگاه مادی این شرکت‌ها، زندگی و ذهن بسیاری از انسان های پاک و شریف را به خود مشغول کرده است و این گفته که " پول ریشه‌ی تمامی بدی‌هاست" به عینه امروزه قابل لمس است

زمانی‌که به جزییات بنگریم اصلاً غیرمنتظره نیست که کار کودکان جزو بزرگ‌ترین مشکلات دنیای امروز است. شرایط کاری سخت، محل کارغیرایمن، دستمزدهای پایین و ساعات کاری زیاد، دنیای کاربردگی را می‌سازد و در بیشترمواقع این کودکان هستند که در کارخانه‌ها کار می‌کنند. اگرچه این ارزان‌ترین و آسان‌ترین راه برای تولید کالاهای شرکت‌ها، انتقال، واردات و فروش آنها است، اما بردگی کودکان کارمشکل بزرگی در جهان امروزاست و هر فرد که احساس انسانی مشترکی با دیگران دارد، باید از کنترل خارج شدن آن جلوگیری کند. اگر اقدامی در مورد این مشکل صورت نگیرد، کودکان بسیاری، به خاطر بی‌توجهی خواهند مرد. درصورت امکان باید پیش ازآن، اقدامی انجام شود و شرکت‌هایی که از نیروی کار مزدوری کودکان استفاده می‌کنند، افشا گردند. در میان شرکت‌هایی که ازکار بردگی استفاده می‌کنند، تعداد زیادی از مارک‌های معروف به چشم می‌خورند. لباس‌ها، اسباب‌بازی‌ها و سایر محصولات‌ این شرکت‌ها به روش‌هایی تولید می‌شود که می‌توان گفت بسیار وحشتناک است.
شرکت‌‌های بزرگ تجاری مانند شکلات نستله، نایک و گپ به سوء‌استفاده از کودکان کار بدنام هستند. آیا کسی حقیقتاً می‌تواند قطعه‌ای شکلات یا یک دست لباس خریداری کند که یک کودک بی‌گناه بیش از ساعات کاری معمول و با حقوقی کمتر از حداقل دستمزد روی آن کار کرده باشد؟ امیدوارم که اینطورنباشد. برای کسانی که این موضوع را انکار می‌کنند، مدارکی در تأیید وجود کودکان کار موجود است.
میلیون‌ها امریکایی حداقل روزی یک بار از خوردن تکه‌ای شکلات خوشمزه لذت می‌برند. این شاید تنها یک قطعه شکلات خوشمزه باشد و شاید باعث قربانی شدن یک نفر شده باشد. در" کوت دی ایووره" ارتباطی شگفت‌انگیز بین شکلات و کار کودک وجود دارد.
" کوت دی ایووره" درغرب افریقا واقع شده است و با تولید 46 درصد از کل کاکائو در دنیا، بزرگترین تولیدکننده و صادرکننده‌ی کاکائو است. غرب افریقا، در مجموع 80 درصد کاکائوی دنیا را تولید می‌کند.
کاکائو دانه‌ی خشک و کاملاً تخمیرشده‌ و چرب درخت کاکائو است که شکلات از آن ساخته می‌شود. درخت کاکائو برای امریکایی‌ها بسیار آشنا است. شاید منشا آن در اصل از دامنه کوه‌های آند، در آمازون و آبگیرهای اورینوکو در جنوب امریکا باشد. امروزه هنوز می‌توان نمونه‌هایی از درختان کاکائو را در این مناطق پیدا کرد. درختان کاکائو در مناطق جغرافیایی محدودی قابل رشد هستند، حدود20 درجه در شمال و جنوب اکوادور.
نزدیک به 70 درصد محصولات در غرب افریقا تولید می‌شود. کشور" کوت دی ایووره" درغرب افریقا، صادرات دانه‌های کاکائو را به بازارهای جهان سرپرستی می‌کند. بنابراین، وجود کاربردگی کودکان در حال حاضرمربوط به این کشور است.
این کاکائو در روندی بسیار وحشتناک و تکان‌دهنده به محصولی تبدیل می‌شود که به بیشترمردم شادی و لذت هدیه می‌کند: یعنی شکلات.
بسیارناراحت‌کننده است که بدانیم که چیزی که تا این حد در یک کشورلذت‌بخش است با هزینه‌ی کاربردگی کودکانِ کشوری دیگر بوجود آمده است. این موضوعی است که تمام مردم جهان باید به آن توجه کنند و برای ریشه‌کن کردن آن فعالیت کنند.
پسران جوان 12 تا 16 ساله اصلی‌ترین قربانیان آن هستند. آنها از کشور خود دزدیده می‌شوند تا به کارخانه‌های کاکائو در" کوت دی ایووره" فروخته شوند. آنها در کارگاه‌های کوچک در گوشه و کنار کشور کار می‌کنند: درو کردن دانه‌های کاکائو روز و شب و تحت شرایط غیرانسانی. بیشتر این پسران جوان از کشورهای همسایه مانند مالی دزدیده می‌شوند. در این کشورها مأموران در ایستگاه‌های اتوبوس می‌چرخند و به دنبال کودکانی هستند که تنها ایستاده‌اند یا گدایی می‌کنند.
اخبارمربوط به تجاوز به کودکان در این کشور به تازگی توجه همه را به خود جلب کرده است، این مسائل به طور اتفاقی مورد توجه قرارنگرفته است. بسیاری از این موارد شرایط دائمی در این کشورها بوجود می‌آورند که این نوع از بردگی مدرن را تثبیت می‌کنند.
***
کمپانی نایک نامی آشنا در تمامی کشورهای دنیا است. از کفش‌های اسنیکر گرفته تا بطری‌های آب. نایک یک تولید‌کننده‌ی لوازم و تجهیزات ورزشی و لباس است.
نایک متهم شده است که در پاکستان از کودکان برای ساخت توپ‌های فوتبال استفاده می‌کند و آن را به کشورهای مختلف می‌فروشد تا کودکان و نوجوانان از بازی با آن لذت ببرند.
اگرچه در قانون امریکا آمده است که هر شرکتی که ازکودکان برای تولید محصولاتش استفاده کند، مورد پیگرد قانونی قرار خواهد گرفت، اما دولت تقریباً هیچ اقدامی در مورد محصولات نایک انجام نداده است.
درآمد سرانه‌ی در پاکستان 190 دلار در سال است که به طورمتوسط هر فرد با کمتراز میزان اندک 5 دلار در ماه زندگی می‌کند. فرهنگ پاکستان به گونه‌ای است که یک کارگر تا سقف 10 نفر را با کم‌ترین درآمد اداره می‌کند.
در امریکا زندگی با 5 دلار در روز غیرممکن است. مشکل اولین باردر سال 1996 افشا شد، زمانی‌که، درمجله زندگی در ماه ژوئن، عکسی از پسرکی 12 ساله در پاکستان به چاپ رسید که در کنارش تکه‌هایی از توپ‌های فوتبال نایک قرارداشت. مقاله‌ای در این مجله مطرح می‌کرد که این پسربچه در کل روزانه 60 سنت می‌گیرد که با آن در امریکا تنها می‌توان 2 عدد آدامس بادکنکی خرید.
درسال‌های 1970، کفش‌های نایک به طورمشخص در کره جنوبی و تایوان ساخته می‌شد، و تعداد کمی از کارخانه‌های نایک در امریکا بود. در1984، فروش5.2 میلیون دلاری نایک، باعث تعطیلی آخرین کارخانه‌ی آن در امریکا شد. تمامی کارخانه‌های آن به آسیا منتقل شد. امروزه، بسیاری ازکارخانه‌های نایک در ویتنام، اندونزی و چین واقع شده‌اند، جایی ‌که آنها می‌توانند از نبود قوانین حمایتی و وجود کارگران ارزان استفاده کنند. در کنار نایک می‌توان به رسوایی گپ هم در‌ این زمینه اشاره کرد.
***
گپ هم به دلیل استفاده از نیروی کاری کودکان در خط تولید پوشاک خود، بدنام است. درهند، کودکان 10 ساله، در کارخانه‌های نساجی و پوشاک گپ کارمی‌کنند. با توجه به یک تحقیق، بیش از20درصد اقتصاد هند به کودکان وابسته است. این ارقام غیرمنتظره، برابر با 55 میلیون کودک زیر14 سال است. در کشور امریکا کودکان زیر 14 سال حتی نمی‌توانند رانندگی کنند چه رسد به 16 ساعت کار در یک کارخانه!
گپ یکی ازموفق‌ترین مارک‌های مد درایالت متحده امریکا و حتی درسرتاسرجهان است و مشتریان پروپاقرصی دارد. اگرچه، جنایتی که در تولید این لباس‌ها اتفاق می‌افتد، بسیار وحشتناک است. با اینکه حتی افرادی در راه تولید این محصولات به دلیل محیط ناامن کاری کشته می‌شوند، اما دولت‌ها آشکارا اقدامی در جهت توقف این کار نمی‌کنند.
سال‌های سال است که متأسفانه، مشهورترین مغازه‌های لباس، گپ، به خاطراستفاده از بردگی کودکان کار مورد قبول نیستند. یک خبرنگار بدون مرز، تصویری وحشتناک از یک پسر10 ساله گرفته است که مجبور بود تا گلدوزی یک قسمت از لباس‌های کودک با مارک گپ را انجام دهد. این کودک می‌گوید که آنها باید کار خود را تمام کنند و اجازه ندارند که محل کار را ترک کنند تا زمانی‌که قرض خانواده آنها تماماً پرداخت شود. گپ در تلاشی جهت توقیف مدارک ارائه شده علیه شرکت، چنین پاسخ می‌دهد:
"ما اعتقاد داریم که در هیچ دوره‌ای گپ قبول نکرده است که کودکان برای تولید پوشاک کارمی‌کنند. این ادعاها عمیقاً تحریک‌کننده است و ما این موضوع را خیلی جدی می‌گیریم. از تمامی عرضه‌کننده‌های لباس‌های ما و سایر فروشگاه‌های تحت قرارداد آنها، درخواست شده است که از کودکان کار برای تولید پوشاک استفاده نکنند. کاملاً مشخص است که یکی ازدست‌فروشان ما از این توافق سرپیچی کرده و رسیدگی کامل در این مورد در دست اقدام است."
بسیاری ازکمپانی‌های سراسر دنیا از کار بردگی استفاده می‌کنند تا محصولات‌شان سریع‌ترو ارزان‌ترتولید شود. سازمان جهانی کاراعلام داشت که نزدیک به 218 میلیون کودک 5 تا 17 سال در کشورهای درحال توسعه مشغول به کارهستند که نزدیک به 150 میلیون آنها دربخش کشاورزی کارمی‌کنند. این میزان 10 برابر تعداد آنهایی است که در کارخانه‌ها کارمی‌کنند. این موضوع که این کودکان اصلاً کارمی‌کنند، به خودی خود وحشتناک است چه رسد با روزی کمتراز یک دلار! چرا که بسیاری ازکودکان هم سن و سال آنان در ایالت متحده امریکا اصلاً کارنمی‌کنند.
در ایالات متحده امریکا، حداقل دستمزدی که توسط دولت در نظرگرفته شده است که شخص بتواند با آن زندگی کند، برای هرساعت هشت برابر چیزی است که بعضی از کودکان کار در این کشورها در روزمی‌گیرند. این موضوع که کشورامریکا دراین زمینه اقدامی نمی‌کند، عملی توهین‌آمیزاست و به همین دلیل ما باید اقدامی انجام دهیم.
کسانی که در امریکا اقامت دارند، نمی‌دانند تا چه اندازه خوشبخت هستند که در کشوری زندگی می‌کنند که نگران فقر بی‌اندازه نیستند و به هرفرد که بخواهد فرصتی برابر برای موفقیت داده می‌شود. کشورامریکا بسیارفاسد است که ما باید به کودکانی در سایر کشورها پول بپردازیم (چیزی کمترازروزی یک دلار) تا کاری را انجام دهند که ما برای انجام آن بسیارتنبل هستیم. مشقتی را تحمل می‌کنند تا عده ای دیگر راحت زندگی کنند.
شرکت‌ها بیشتراز حد کفایت خود پول دارند و می‌توانند به کارگران خود حقوق عادلانه بپردازند و برای آنان ساعات کاری منصفانه‌ای درنظربگیرند بدون اینکه در تجارت خود ضررکنند.
تولیدکنندگانی مانند نایک و گپ وقتی کار به بردگی کودکان کشیده می‌شود، باید تعطیل شوند. و مردم عادی کسانی هستند که باید برای چالش تعطیل کردن این کارخانه ها دست به کارشوند. 

-------------------------
منبع: اینترنت

هیچ نظری موجود نیست: