۲۳ خرداد ۱۳۸۹

اعتراضات کارگری در ترکيه

بيش از ده هزار تن از کارگران تنباکو ترکيه به همراه خانواده و حاميانشان در اعتراض به تصميم دولت حاکم مبني بر خصوصي سازي و بيکار سازي کارگران در آنکارا تظاهرات کردند.
پس از رد درخواست اتحاديه و فدراسيون جهاني کارگران جهت انجام مذاکرات از طرف دولت و با توجه به اينکه واگذاري شرکت دخانيات به بخش خصوصي به بيکاري دوازده هزار کارگر و چهل هزار نفر از خانواده هايشان مي انجامد ، با فراخوان اتحاديه کارگران براي تظاهرات در 15 دسامر 2009 ( 26 آذر 1388 ) ، کارگران از 106 استان با تهيه اتوبوس خود را به پايتخت رساندند.

پليس براي جلوگيري از تجمع تظاهر کنندگان در مقابل مرکز حزب اسلام گراي حاکم در دولت اقدام به ايجاد موانع خياباني ، توقف اتوبوس هاي حامل کارگران از ورود به مرکز شهر و محاصره محل نمود . با فشار پليس تظاهر کنندگان به پارک مرکزي شهر رانده شدند. روز بعد کارگران هنگام عبور از حصار هاي فلزي پليس با ماشين هاي آب پاش و گاز اشک آور روبرو شدند و با صف آرايي کارگران و پليس درگيري و زدوخورد به اوج خود رسيد که در نتيجه باعث بستري شدن دها تن و حتي بازداشت مصطفي تورکل دبير کل کنفدراسيون اتحاديه هاي ترکيه شد که پس از ساعاتي وي آزاد گرديد.
شدت خشونت پليس پارلمان ترکيه را به تکاپو براي يافتن راه حلي جهت خروج از بحران انداخت اما دولت اسلام گرا همچنان مخالف تن دادن به مطالبات کارگران است. کارگران خواستار کار جايگزين با بهره مندي از تمامي مزاياي کار فعلي خود هستند که قوانين خصوصي سازي در ترکيه هم بر آن صحه مي گذارد.
با بي اعتنايي دولت به مطالبات کارگران ، تظاهرکنندگان با تجمع در جلوي دفتر کنفدراسيون و اعتصاب غذاي تعدادي از آنها هم چنان بر اعتراضات خود ادامه داده و با وجود موانع پليس براي ورود و پيوستن ديگر کارگران به تجمع کنندگان ، لحظه به لحظه بر تعداد آنها افزوده مي شود.
مردم آنکارا براي همراهي با کارگران ، سرپناه ، عذا و وسايل نقليه در اختيار آنها قرار داده اند.
ترجمه و برگرفته از سايت:

هیچ نظری موجود نیست: