۲۳ خرداد ۱۳۸۹

بیانیه شماره 2

تداوم درگیری ها و اعتراضات مردم که ظاهرا به اعلام نتایج انتخابات مربوط می شود، در روزهای اخیر گسترش بیشتری یافته است. مردمی که در سه دهه ی اخیر تحت ستم و نابرابری های فراوانی قرار گرفته اند، اکنون زمینه را برای ابراز مخالفت خود با سیاست های حاکم آماده می بینند. و در تظاهرات و راهپیمایی ها و شعارهای مختلف آنها را بیان می کنند. فقر ، بیکاری، بی حقوقی و عدم امنیت شغلی، فقدان آزدی های سیاسی و اجتماعی، سرکوب آزادی های فردی و آزادی های فرهنگی در سی سال گذشته سبب انفجاری ناگهانی به صورت اعتراض به نتایج انتخابات در آمده است.

اما این خطر وجود دارد که دست اندرکاران دو جناح حکومت که اکنون بر سر نتایج انتخابات با یکدیگر درگیر هستند در آینده با یکدیگر به سازش و توافق برسند. و خواسته های واقعی مردم از حکومت گران به دست فراموشی سپرده شود و یا در سازش میان دو جناح حکومتی پایمال شود. از این رو ضروری است تا مردم به صحنه آمده با هوشیاری بیشتر خواسته‌های خود را به صورت مشخص بیان کنند و تا آخر با پیگیری خواسته های خود از پای ننشینند. و به کسانی که بخواهند از اعتراضات مردم برای پانه زنی سهم بیشتر استفاده کنند اجازه ی سوءاستفاده را ندهند. در گذشته ی نزدیک ، خواسته های به حق مردم همواره با خشونت سرکوب شده است. اعدام دسته جمعی مخالفان در دهه ی شصت، قتل عام زندانیان سیاسی در سال 67، قتل‌های زنجیره‌ای در سال های بعد اعمالی بوده است که به وسیله ی هر دو جناح و در وحدت با یکدیگر صورت گرفته است. اکنونکه مردم به بهانه ی انتخابات و برای دست یابی به حقوق واقعی خود به پاخواسته اند، باید به گونه ای حرکت کنیم که خطر بازگشت شرایط گذشته برای همیشه از میان برود وسرکوبگران و پایمال کنندگان حقوق مردم امکان بازگشت مجدد و اعمال حاکمیت خودکامه را دوباره به دست نیاورند. ماباید به جای تکرار شعارهای توخالی خواسته های واقعی خود رابیان کنیم تا از سازش منافع واقعی مردم و بازگشت شرایط به حالت اولیه جلوگیری کنیم. خواست واقعی مردم دگرگونی نظام اقتصادی سرمایه سالار و سودپرست است که در گذشته عامل اصلی تمام بدبختی ها بوده است. خواست واقعی مردم انتقال قدرت به دست نمایندگان واقعی مردم است که در آن آزادی بیان و اندیشه به رسمیت شناخته شده و حقوق اولیه مردم پایمال نگردد. به همین جهت با خواسته های حداقلی مردم را در چند مورد زیر بیان می کنیم:
1- انحلال کلیه نهادهای سرکوب کارگری که در سال‌های اخیر به تعقیب و پیگیری کارگران و مردم تحت ستم پرداخته اند.
2- انحلال کلیه ی نهادهای غیر انتخابی و ضرورت انتخاب کلیه مقامات اجرایی و قضایی و قانون گذاری با رای مستقیم مردم
3- آزادی کلیه زندانیان سیاسی و جلوگیری از تعقیب افراد به خاطر داشتن ایده و عقیده ی خاص
4- ایجاد شوراهای کارگری و کارمندی در کلیه‌ی نهادهای اجتماعی و اقتصادی و آزادی هر گونه تشکل در محیط کار
5- لغو حکم اعدام شلاق و ... 
ما این موارد را حداقل خواست های مردمی می دانیم که در دهه های گذشته تحت ستم بوده اند. در کنار این مسایل بازگرداندن اموال غارت شده مردم از مسایل بسیار مهم است. ما با بیان این خواسته ها می توانیم از سازش احتمالی بر سر حقوق مردم جلوگیری کرده و راه خود را تا بدست آوردن آنها ادامه دهیم. 

هیچ نظری موجود نیست: