۲۳ اردیبهشت ۱۳۸۹

اعتراض به کنگره کار کانادا

پیام به کنگره کار کانادا:
خواهران برادران
از اینکه در میان شما هستم خوشحالم زیرا می‏توانم پیام کارگران ایران را به گوش شما برسانم و هم‏چنین پیام‏های شما را برای کارگران ایران ببرم در داستان های باستانی ایران آمده است که روزی بازرگانی قصد سفر هند کرد و از تمام بستگان خود پرسید تا درخواست های خود را بگویند.

بازرگان یک طوطی در قفس داشت و هنگامی که از طوطی پرسید چه ارمغانی از سفر هندی می‏خواهی طوطی گفت : پیام مرا به طوطیان هندی برسان و بگو یکی از هم نوعان شما در اینجا در قفس است و آرزوی پرواز دارد. هنگامی بازرگان این پیام به طوطیان آزاد هندی رسانید ، ناگهان یکی از طوطیان آزاد پرپر زده خود را به زمین زد تا جان بازرگان غمگین و پشیمان شد ، هنگام بازگشت واقعه را برای طوطی بازگو کرد ، ناگهان طوطی در قفس پرپر زد خود را به در و دیوار قفس زد تا آن‏که در کف قفس بی‏جان افتاد بازرگان که بیشتر غمگین و افسرده شده بود ، طوطی بی‏جان را از قفس بیرون انداخت ناگهان طوطی زنده شده و پرواز کرد بازرگان که این حال دید مبهوت شده از طوطی پرسید این چه پیام بود و طوطی گفت آن طوطی در هند شیوه آزاد شدن به من آموخت و تو آن پیام به من رساندی من اکنون از طوطیان در قفسی می‏گویم از کارگرانی می‏گویم که حتی برای برگزاری مراسم اول ماه مه به شلاق و زندان محکوم می‏شوند از کارگرانی می‏گویم که به جرم تشکیل اتحادیه سال‏ها را باید در قفس زندان بگذرانند از کارگرانی می‏گویم که در صنایع نی‏شکر هفت تپه در گرمای 50 درجه سانتیگراد در هوای شرجی کار می‏کنند و هر تابستان بر اثر نبودن تهویه مناسب بیش از 20 کیلوگرم از وزن آنان کاسته می‏شود اما ماه‏ها حقوق دریافت نمی‏کنند و حق هیچگونه تشکلی را ندارند‏. از کارگران حمل‏و‏نقل شرکت واحد می‏گویم که پس از ماه‏ها زندان بیش از دو سال است که به جرم تشکیل سندیکا یا در زندان هستند و یا از کار اخراج شده‏اند از ده‏ها هزار شرکت نفت و گاز می‏گویم که بصورت قانونی از ایجاد تشکل‏های کارگری منع شده‏اند. از صد‏ها هزار کارگر خودروسازی می‏گویم که قانوناً حق ایجاد هیچ نوع تشکلی برای دفاع از منافع صنفی خود را ندارند سرمایه‏داری جهانی و طرفداران جهانی‏سازی و گردش آزاد سرمایه که تنها به سود‏های کلان خود در کشور ما می‏اندیشیدند کمتر به درد و رنج کارگران ایرانی و محرومیت آنان از ابتدائی‏ترین شرائط زندگی توجه دارند . کارگرانی که در سخت‏ترین شرائط و با کم‏ترین حقوق بدون داشتن شرائط ایمنی کار می‏کنند اکنون با سیاست‏های خصوصی‏سازی در معرض بیکاری قرار می‏گیرند و تهدید به بیکاری می‏شوند همواره از پرداخت به‏موقع حقوق کارگران امتناع می‏شوند تا شرکت‏ها ورشکسته اعلام شده و سپس به بخش خصوصی یا آن طور که ما در ایران می‏گوئیم به افراد اختصاصی واگذار شود ، تا سود‏های کلان نصیب وابستگان قدرت شود . تا وابستگان قدرت بتوانند صنایعی را که از اموال مردم ساخته شده است با نازلترین قیمت خریداری کنند و از آن سود‏های کلانی نصیبشان شود خصوصی‏سازی که ممکن است در کشور‏های دیگر معنایش گران شدن خدمات عمومی و آزادی سرمایه‏ برای افزایش سود باشد در کشور ما علاوه بر معانی فوق مفهوم دیگری نیز دارد . و آن حراج سرمایه‏های عمومی و نابودی صنایعی که با درد و رنج سال‏ها و با هزینه کارگران و زحمتکشان بر پا شده است و بیکاری و فقر و بی‏خانمانی میلیون‏ها انسان است . برنامه‏ریزان اقتصادی در کشور‏ماادعا می‏کنند که برنامه‏های آنان مطابق نسخه‏های صندوق بین‏المللی پول است این برنامه هاکه مخرب بودن انها در کشورهای دیگر ثابت شده است در کشور ما با برنامه های مخرب دیگری همراه است که تنها به غارت هر چه بیشتر و تخریب فزاینده زندگی کارگران می‏انجامد . ریاکارانه ادعا می‏کنند که مقوله نامه‏های ILO را قبول دارند اما در عمل از ایجاد هر نوع تشکل مستقل کارگری جلوگیری می‏کنند ریاکارانه مدعی‏اند که مخالف نظام سلطه جهانی هستند ، اما آزادی‏خواهان و کارگران را به بند می‏کشند و هر گونه حرکت مستقل کارگری و اجتماعی را سرکوب می‏کنند . شکوه نمی‏کنیم زیرا که در طریقت ما کافری است رنجیدن ، فغان سر نمی‏دهیم زیرا که زاده رنجیم و کار منصور اسانلو را به کارزار ارتباط با نهاد‏های بین‏المللی فرستادیم . و اکنون در زندان است و از دست هیچ کس هم کاری بر نمی‏آید . نهادهای سرکوب در ایران به هیچ قانون بین‏المللی پای‏بند نیستند و بعید نیست که بازگشت ما با عکس‏العمل آنان همراه باشد . اما دست از مبارزه برای ایجاد تشکل‏های کارگری و دفاع از حقوق کارگران بر‏نمی‏داریم . ما از جامعه جهانی چیزی زیادی نمی‏خواهیم زیرا می‏دانیم که کار چندانی از آنها برای ما بر نمی‏آید. ما باید با مبارزات خودمان ، حقوقمان را بدست آوریم . تنها از شما می‏خواهیم در این مبارزه ما را تنها نگذارید . به دولت‏هایتان بگوئید که با طمع روابط اقتصادی و دریافت امتیاز‏های اقتصادی ، چشم‏شان را بر پایمال شدن حقوق انسانی کارگران نبندند . شما می‏توانید افکار عمومی مردم خودتان را متوجه آنچه در ایران می‏گذرد بکنید و از مردم آزاد بخواهید تا در رسانه‏ها و وسائل ارتباط جمعی روزنامه و ایستگاه‏های مخابراتی ، از ظلم‏ و ستمی که بر مردم ایران می‏رود صحبت کنند. بسیاری از طرفداران حقوق کارگران از آن‏چه در ایران می‏گذرد بی‏اطلاع هستند شما می‏توانید سیاست‏های دوگانه بعضی دولت‏های سرمایه داری را که از یک طرف به ‏ظاهر با دولت ایران در شورای امنیت مسئله دارند و از طرف دیگر مذاکرات پشت پرده را برای تامین منافع خود با دولت ایران ادامه می‏دهند افشاء کنید ما امیدواریم و مطمئن هستیم که با یک حرکت هماهنگ میان کارگران سراسر جهان می‏توانیم حقوق از دست رفته کارگران را دوباره بدست آوریم . ما می‏توانیم با وحدت خود به جهانی برسیم که عاری از جنگ و خونریزی باشد ما می‏توانیم به جهانی برسیم که در آن کودکان کارشان ‏تفریح باشد زنان دارای حقوق برابر با مردان باشند ، انسانی در روی زمین نباشد که دغدغه کار و خوراک و پوشاک و مسکن داشته باشد و انسان‏ها یکدیگر را دوست داشته باشند سرفصل رابطه بین انسان‏ها عشق و برابری باشد و نه نفرت و برتری طلبی به امید آن روز کارگران جهان متحد می‏شوند.

هیچ نظری موجود نیست: